على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

26

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

دندان آسيائى . آزود ( zud ) ص . پ . عاقل و هوشمند و دهين . آزور ( zur ) ص . پ . آزور و حريص و صاحب آز . آزور ( z - var ) ص . پ . داراى حرص و آز . و هوسناك . آزوغ ( zuq ) ا . پ . پيراستن درخت . و شاخه‌هائى كه از پيراستن درخت تاك و خرما مىبرند . آزوقه ( zuqe ) و آزوگه ( zuge ) ا . پ . مر . آزقه . آزى ( zi ) ص . ع . يوم آز : روز بسيار گرم . آزيدن ( zidan ) ف ل . پ . حريص شدن و آز داشتن . و رنجيدن . و ف م . آزردن و آزار كردن . و ظلم كردن . و گزيدن . و رنگ كردن . آزير ( zir ) ص . پ . عاقل و دانا . وا . آزار و رنج . آزيراك ( zirak ) ا . پ . بانگ و فرياد خواه از آدمى باشد خواه از ستور . آزيريدن ( ziridan ) ف م . پ . آزردن و آزار دادن . و آهيخن و كشيدن تيغ . آزيغ ( ziq ) ا . پ . كينه و نفرتى كه از قول يا فعل كسى در دل جاى كند . آژ ( j ) ا . پ . آسودگى و راحت و آسايش . و پرهيزگارى . و ص . خردمند و زيرك . آژخ ( jax ) و ( jox ) ا . پ . مر . آزخ . آژخ ( jox ) ا . پ . تاريكى چشم . و ص . هر چيز گشاده و منفك شده و رها شده . آژخناك ( jax - n k ) ص . پ . كسى كه در اندام وى آژخ بود . آژدن ( jedan ) ف م . پ . آزدن و آجدن . آژده ( jade ) ص . پ . آجيده شده . و خلانيده شده . آژده ( jade ) ا . پ . چين و شكنج . آژدها ( jdah ) ا خ . پ . نام ضحاك تازى و يا لقب او . آژدهاك ( jdah k ) ا خ . پ . ا آژدها . آژرد ( jard ) ص . پ . بسيار خور . آژغ ( joq ) ا . پ . شاخه‌هاى بريده شدهء از درخت خرما . آژفنداك ( j - fand k ) ا . پ . يكى از علائم جوى كه به شكل كمان ظاهر مىشود و حاصل مىگردد از انكسار شعاعهاى شمس در قطره‌هاى آب ابرها . و سام و سد كيش و مانند آب و گرم و كمردون و كلكم و شد كيس و تريسه و ترسه و تويه و نوس و نوسه و نوشه و نويسه و قوس قزح و قوس الرحمن نيز مىگويند . آژكهان ( jkahan ) و آژكهن ( jkahan ) ص . پ . كاهل و سست . و غافل . و باطل . آژگن ( jgen ) ا . پ . درى كه مانند پنجره بود و از پشت آن بتوان خارج را نگاه كرد و ديد . آژن ( jan ) ا . پ . درشتيها و ناصافيهاى سنگ آسيا كه آسيا آژن نيز گويند . آژند ( jand ) ا . پ . گلى كه به روى خشتى پهن كنند و خشت ديگرى بالاى آن نهند . و لاى ته حوض و ته جوى . و گلابه . و آژند كردن ف م . : گل در ميان دو خشت پهن كردن . آژندانيدن ( jand nidan ) ف م پ . خليدن كنانيدن . و دوختن فرمودن . آژندن ( jandan ) ف ل پ . حليدن و ف م . آجيده كردن . و سفتن . و دوختن . آژنده ( jande ) ص . پ . دوخته شده . و سفته شده . و آجيده شده . آژنديدن ( jandidan ) ف م . پ . گل در ميان دو خشت گذاشتن . آژنك ( jank ) ا . پ . چين و شكنجى كه بر روى شخص افتد خواه از پيرى و يا از قهر و غضب باشد . آژنك‌ناك ( jank - n k ) ص . پ . روى پرچين و شكنج‌دار . آژنگ ( jang ) ا . پ . چين و شكنجى كه بر روى مردمى باشد . آژنه ( jane ) ا . پ . آژينه و افزارى از پولاد كه بدان سنگ را تيز كنند . و آژنه كردن ف م . : گستردن سفره و ميز . آژور ( j - var ) پ . ص . طمعكار و حريص و آزور . آژوغ ( juq ) ا . پ . آزوغ و ليف خرما . آژيانه ( jy ne ) ا . پ . سنگ فرش . و آجر فرش . آژيخ ( jix ) ص . پ . چرك و چرك گوشهء چشم . و رمص . آژيدانيدن ( jid nidan ) ف م . پ . خلانيدن فرمودن . و شيار كردن كنانيدن . آژيدن ( jidan ) ف ل و م . پ آزيدن . و ف م . خلانيدن . آژير ( jir ) ا . پ . آمادگى و حاضرشدگى . و تالاب و استخر و آبگير و جائى كه آب باران جمع شده باشد . و ظفر و فتح و دست برد و غلبه . و بانگ و فرياد . و زيادتى و بسيارى . و . ص . مهيا و دانا و عاقل و خردمند و بافراست . و زاهد و پارسا . و زيرك و هوشيار . و پرهيزگار آژيراك ( jirak ) ا . پ . بانگ و فرياد . و ا خ . نام جائى . آژيريدن ( jiridan ) ف م . پ آماده و حاضر نمودن و مهيا كردن . و ف ل . فرياد كردن . آژين ( jin ) ا . پ . شيارى كه جهت زراعت در زمين با گاو آهن و غيره كنند . آژينه ( jine ) ا . پ . افزارى از فولاد كه